Hamilelik Serüvenim

Bir anne adayı olarak gayet iyi başlamıştım hamilelik sürecine.Arada hormonlar tavan yapsa da etrafımdaki anlayışlı insanların hoşgörüsüyle kolayca atlatabilmiştim.
Garip ruh hali değişiklikleri,arada yoklayan hafif mide bulantılarıyla devam etmiştim bu serüvene.Hayatım boyunca bir kere istifra etmeyen ben bu dönemi böyle geçirmek istemiyordum.Çok şükür ki bir kere bile istifra etmeden bitirdim bu sevüveni. Tabi yağmurdan kaçarken doluya tutuldum,o ayrı mesele..Inanılmaz bir iştah sözkonusuydu,doymuyordum.Dünyalarıda yesem doymuyordum.ilk 4 ay kesintisiz yedim diyebilirim.

Hafta içi çalışırken ev yemekleri yapan yerleri tercih ettim hep, faas-food 8. aya kadar tüketmedim hiç.Çantamda olmazsa olmazlarım; Su, taze mevsim meyveleri ve kuru yemişler oldu hep.Her sabah evde kahvaltı yapma fırsatım olmadığından (uyumayı tercih ettim) ofiste yapıyordum hep.O dönem ofis kahvaltılarımız meşhurdu,ballı kaymağından tutun da sıcak pidesine kadar harika sofralar hazırlanırdı.Bir dilek ablamız vardı sağolsun her şeyi hallederdi.O yüzden el bebek gül bebek bakıldım desem yeridir sanırım.

Harika gidiyordu, 5. ayıma yeni girmiştim.Her şey yolundaydı.uyku uyuyabiliyor ve sınırsız yiyebiliyordum.Sonra bir gün işe gitmek için yataktan kalkarken kilitlendim kaldım.Kalçamla belim arasında inanılmaz bir ağrı meydana geldi.Hayatımda ilk kez böyle bir ağrı hissetmiştim.Yerimden doğrulamadım.Eşim hemen ofisi arayıp durumu izah etti,özel izin aldı.Bende aynı şekilde aradım.Çok kötüydüm bırakın doktora gitmeyi yerimden kalkamıyordum.Bebekle ilgili bir şey yoktu belliydi ama neydi bu ağrının sebebi? Eşim sıcak tutup sürekli masaj yapsada hepsi geçici çözüm oldu.Böylelikle geçmeyen bu anlamsız ağrı yüzünden soluğu doktorda aldık,bebek iyiydi ama ben iyi değildim.Hemen ortapedi uzmanına yönlendirdi doktorum.Maalesef hamile olduğum için ne bir röntgen ne de bir ilaç tedavisi göremedim.Doktorun şikayetlerime göre teşhisi ; siyatik romatizmaydı..Ve ben bu acıyı tam 21 gün çektim..Sürekli yatarak geçirdim.Sıcak duş ve masajlarla gerçekten geçti ama bir de bana sorun geçti mi ?

Artık 6. Ayın içindeydim,kendimi hantal,yorgun ve çok yemiş hissediyordum.Her müşteri ziyaretinden sonra oturup çantamdaki meyvelerden tüketiyordum.İş yerimin bu yorgun,bitkin halime güzel bir cevabı oldu; “Doğuma kadar şubede çalışmanı uygun gördük..” Bu iyi mi kötü mü pek anlamasam da kabul ettim.Evime yakın bir şubede doğuma kadar çalıştım.O dönemde inanılmaz ağrılarım vardı,kaburgalarım ağrıyordu.Gece yatarken kollarım uyuşup bacaklarım sızlıyordu.Magnezyum içerek bir nebze de olsa hafifletiyordum ağrılarımı.Bu dönemde annelerin uyurken muhakkak hamile yastığı ile uyumusını öneriyorum.Bu bizim için büyük kolaylık.Hatta bir kaç yastık daha kullanabilirsiniz.

İzne ayrılmış,bolca uyumuş,dinlenmiş bir anne adayıydım artık.Doğuma sayılı günler kala bütün hazırlıklarımızı yapıp bebeğimizin gelmesini bekliyorduk.Son 15 gündü,doktorum gerekmediği müddetçe yorulmayıp dinlenmem gerektiğini söylemişti ama ben dinlemedim tabi.Oğlumun eksik alışverişlerini yapıp bolca gezdim.Hemde saatlerce..Artık son 1 gün kalmıştı..Ve ben yine avm de gezerken kendimi kötü hissettim.Gözlerim bulanık görmeye başladı,her şeyi çift görüyordum,karnımda ciddi bir bası,sırtımda çokca ağrı hissediyordum.Hemen doktoru aradık.Avm de olduğumuzu duyan sevgili Op. Dr. Önder Başeğmez doktorum; ” yarın doğuma alacağım seni,ama sen geziyorsun!” diye çıldırıp son dakika fırçası atmıştı bana,hiç unutmuyorum?

Saatler kalmıştı,sabah 10:00’da beni ameliyata alacaklardı.Beni uyku tutmadı tabi.Sabah 8 gibi kalktım.Evdekileri uyandırdım.Doğruca hastaneye gittik.Yatış yapıldı, serum takıldı. Sonra işin en eğlenceli kısmı olan oda süslemesini, eşim ve arladaşlarım yaptı.Tabi ben o karmaşada gülücükler dağıtıyorum herkese,mutluyum hemde çok.(kesinlikle serumun içinde sakinleştirici vardı,gülmelerim ondandı.?)

Heyecan içinde beklerken saat 10.30’a doğru hasta bakıcı geldi.Artık dakikalar kalmıştı.Ağlamaya başladım. Beni gören herkes benle birlikte ağlamaya devam etti.Eşim,annem kardeşlerim,arkadaşlarım..O an anladımki bu gibi anlarda ailenin,sevdiklerinin yanında olması çok önemli..Bu ilginç ve mucizevi olaya tanıklığı tek yapmamaya özen gösterin.Ailenizin desteğini muhakkak alın zira onların desteği çok önemli.

Evet artık doğuma gidiyordum..Son ana kadar eşim elimi hiç bırakmadı.Artık bebeğimi kucağıma almama sayılı dakikalar vardı.Ameliyathaneye eşimin girmesini çok istedim ama doktorum maalesef izin vermemişti.(Bu durum hala içimde uktedir.) Ameliyahtane içerisinde bir kaç dakika bekledikten sonra beni aldılar.Bacaklarım titriyordu.Tarifi olmayan bir duygu vardı içimde,korkuyordum da..Anestezi uzmanı başarılı bir şekilde iğnemi yaptı,dakikalar sonra hiçbir şey hissetmiyordum.beni yatırdılar,güvenlik açısından kollarımı bağladılar.O an doktorumun sesini duydum.Evet başlıyorlardı,ağlamaya başladım.O an sanki bir masalın içine girmiştim.Her şey olup bitmişti,bebeğim kucağımdaydı.Yemyeşil orman bizi kucaklıyordu,biz birbirimizi.Hayalle karışık bir gerçekti sanki,uyanıktım ama değil gibiydim.Derken bir ses?…Dünyanın en masum sesi,işte geldin.Kavuştun bize.Hoşgeldin canım oğlum,hoş geldin bize ..

Tarifsiz bir mutluluktu,dünyalar benim olmuş gibiydi.Bakımı yapılırken dakikalarca ona baktım,elleri,ayakları,sesi..Ne de güçlüydü,inletti ortalığı miniğim.3 kilo 700 gr doğdu ve gayet sağlıklıydı.Tabi doğar doğmaz doktorumuzun eline de çişini yapması ayrıca komikti.Sanırım ömür boyu bunu anlatıcam ona..Ayrıca spinal anestezi olmakla ne kadar iyi bir şey yaptığımı bir kez daha anladım.Onu görebildim, o ilk anına tanıklık edebildim.Bu harika bir şeydi.Anne adayları eğer normal doğum yapmak istemiyorsa ya da buna engel sağlık problemleri varsa kesinlikle düşünmeli.Nitekim bu ana şahit olmak pahabiçilemez.

İşte bu minik bebek bizimdi artık.Canım oğlum..Bizi iyiki Anne-Baba yaptı. Biz onunla çoğaldık. Onunla büyüdük. Ömrümüze ömür kattı. Hayatımızın en güzel bestesi.İyikimiz..

Sizin de paylaşmak istediğiniz doğum hikayeleriniz varsa yoruma yazmanız yeterli.Çünkü bu mucize anlar günlerce aylarca konuşulabilir..

Sonsuz Sevgiler?

2 Yorum Var

  1. Bende anne olma yolunda ilerliyorum.insallah güzel bir hamilelik geciririm.cok guzel anlatmıssınız.verdiginiz bilgilereminin yararlı olacaktır.Cok heyecanlıyım.ama cok da stresliyim..

    • Stres, en son yaşamanız gereken şey ? rahat bir hamilelik geçirmeniz dileği ile? yararlı olacaksam ne mutlu??

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir